رباعی شمارهٔ ۶۹۸

در این ابیات شاعر از خداوند می‌خواهد که او را به حال خود رها نکند و در زندگی‌اش به تکیه‌گاهی غیر از خداوند متکی نباشد. او از خداوند درخواست می‌کند که نیازهایش را برآورده کند و به او امید و کمک دهد. همچنین به تغییر رنگ موی خود اشاره می‌کند و از خدا می‌خواهد که با وجود پیری و تغییرات ظاهری، محبت و لطفش را از او سلب نکند.