ای آنکه سِپِهْر را پُر از اَبْر کُنی
وز لُطْف، نظر بهسویِ هر گَبْر کُنی
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به معشوقی خطاب میکند که میتواند آسمان را پر از ابر کند و با لطف نگاهش به همه کمک کند. او همچنین به وضع خراب خانهها اشاره میکند و از معشوق میپرسد که تا چه زمانی باید به این ویرانیها صبر کند. در واقع، این بیت به ناامیدی و انتظار برای بهبود اشاره دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
کردند تمامِ خانههایِ تو، خراب
ای خانهخراب، تا به کِی صَبْر کنی؟