گر زانکه هزار بنده آزاد کنی
به زان نبود که خاطری شاد کنی
در این ابیات شاعر میگوید که اگر هزار بنده را آزاد کنی، این کار نمیتواند شادی واقعی را به وجود آورد. او بر این باور است که اگر آزادی به لطف و محبت باشد، بهتر است که دیگران را آزاد نکنی، زیرا آزادی حقیقی از محبت ناشی میشود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گر زانکه هزار بنده آزاد کنی
به زان نبود که خاطری شاد کنی
گر بنده کنی ز لطف، آزادی را
بهتر که هزار بنده آزاد کنی