رباعی شمارهٔ ۶۸۹

این ابیات به نقد سخن‌پردازی‌های بی‌محتوا و بی‌هدف اشاره دارد. شاعر می‌گوید تا کی به بیهوده‌گویی ادامه خواهی داد و تیرهای ناامید به هدف خواهی انداخت. اگر فقط یک صفحه از علم را بخوانی، بهتر است تا به این سخن‌ها ادامه بدهی که تنها باعث خنده دیگران می‌شود.