بیپا و سرانِ دشتِ خونآشامی
مُردند ز حَسْرَت و غَمِ ناکامی
دربارهٔ این سروده
این بیت نشاندهنده روح حزن و ناامیدی است. در آن به افرادی اشاره شده که در دشتهای خونی زندگی میکنند و به دلیل حسرت و ناکامیهای خود، از پا و سر آشفته شدهاند. آنها در جستجوی عشقاند، اما دوری و مرگ به آنها بدنامی میآورد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
مِحْنَتزدگانِ وادیِ شوقِ تو را
هِجْران کُشَد و اَجَل کِشَد بدنامی