ای از تو به باغ، هر گُلی را رنگی
هر مرغی را ز شوقِ تو، آهنگی
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، شاعر به زیبایی و طراوت نیروی عشق اشاره میکند. هر گل در باغ رنگی دارد و هر پرندهای به خاطر شوق تو آواز میخواند. همچنین، شاعر از اندوهی که در کوهها وجود دارد سخن میگوید و نالهای را که از دل سنگها بر میآید، به عشق و فراق تو نسبت میدهد. در واقع، عشق و غم در طبیعت به وضوح دیده میشود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
با کوه ز اندوهِ تو رمزی گفتم
برخاست صدایِ ناله از هر سنگی