رباعی شمارهٔ ۶۵۹

شاعر در این اشعار به ستایش شاه می‌پردازد و او را نیرویی الهی و قوی مانند شیر توصیف می‌کند. او به موفقیت‌های شاه در جنگ‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ‌کس نمی‌تواند او را تحقیر کند. در نهایت، شاعر از شاه می‌خواهد که نگذارد ضعف‌ها و ناتوانی‌های دیگران بر او تاثیر بگذارد.