گیرم که هزار مصحف از بر داری
با آن، چه کنی که نفس کافر داری
دربارهٔ این سروده
این شعر به نوعی به hypocrisy (چندچهرگی) و ریا اشاره دارد. شاعر میگوید ممکن است که فرد به ظاهر بسیاری از کتابهای مذهبی را از حفظ داشته باشد، اما اگر در دلش اعتقادی نداشته باشد، این هیچ ارزشی ندارد. او همچنین به نماز اشاره میکند و میگوید اگر سر خود را به زمین میگذارد برای نماز، باید آن را به آن چیزهایی که واقعا در سر دارد نیز اشاراتی بکند، نه اینکه فقط به فرم ظاهری بپردازد. در کل، پیام شعر به اهمیت sincerity (اصالت) و درونمایه ایمان در مقابل ظاهر است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
سر را به زمین چه مینهی بهر نماز
آنرا به زمین بنه که بر سر داری