رباعی شمارهٔ ۶۳۸

در این ابیات شاعر از شاه ولایت (امام علی) درخواست کمک و یاری می‌کند. او در وضعیت ضعف و ناراحتی خود قرار دارد و تنها به امام علی، به عنوان یک قهرمان و منجی، امیدوار است که به کمکش بیاید. شاعر از او می‌خواهد که در این شرایط سخت به فریادش برسد و به او یاری دهد.