رباعی شمارهٔ ۶۳۷

در این شعر، شاعر از آغاز یک رابطه عاشقانه صحبت می‌کند که با محبت و آشنایی آغاز شده است، اما در نهایت به جدایی و درد منجر می‌شود. او به این موضوع اشاره می‌کند که پس از اینکه او به شدت عاشق شده و در عشق کشته شده، معشوقه‌اش از او می‌پرسد که این کشته کیست، و به نوعی بی‌وفایی او را بیان می‌کند. به طور کلی، شعر به احساسات شیرین و تلخ عشق و جدایی اشاره دارد.