رباعی شمارهٔ ۶۳۱

این چهار بیت به تمایلی برای مبارزه با ناعدالتی‌ها و ناپسندی‌های اجتماعی اشاره دارد. شاعر از خداوند درخواست دارد که یا وضعیت نابسامان آسمان را سرکوب کند و یا موانع و مشکلات زمانه را از بین ببرد. او همچنین از دل خود به خاطر وجود افراد نادرست و بی‌ارزش گله‌مند است و به نوعی دلتنگی و آشفتگی روحی را بیان می‌کند.