رباعی شمارهٔ ۶۳۰

این شعر به ناامیدی از تکرار مشکلات و مصائب زندگی اشاره دارد. شاعر از خضوع در برابر سختی‌های زمانه صحبت می‌کند و از طرفی می‌خواهد آنها را سرکوب کند. او به دنبال تغییر و تحول در وضعیت موجود است و به شدت از تکرار در زندگی نگران است. به طور کلی، ابراز خستگی و آرزوی تغییر در این شعر به خوبی منعکس شده است.