رباعی شمارهٔ ۶۲۱

این شعر به عشق و yearning (آرزو) اشاره دارد. شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق خود تاکید می‌کند و ابراز می‌کند که همه در آرزوی وصال او هستند. همچنین، احساس حسرت و اندوه را بیان می‌کند که اگر معشوق با دیگران باشد، برای او و برای همه کسانی که او را دوست دارند، دردناک خواهد بود.