رباعی شمارهٔ ۶۱۶

این اشعار بیانگر نگرانی و تأمل درباره‌ی زندگی و اندیشه‌ها هستند. شاعر از درد و رنجی که ناشی از تفکر و اندیشیدن به مشکلات و آسیب‌های جهان است، سخن می‌گوید. او به این موضوع اشاره می‌کند که چقدر باید به این اندیشه‌ها ادامه داد و بر آن‌ها تمرکز کرد، در حالی که آنچه واقعاً ارزشمند است، همین کالبد و وجود مادی انسان است. در نهایت، شاعر توصیه می‌کند که به جای تفکر بیش از حد در مورد مسائل منفی، باید از زندگی و وجود خود بهره‌برداری کرد.