رباعی شمارهٔ ۶۰۳

این شعر به بیان ویژگی‌های شخصیتی یک فرد می‌پردازد که به علم و دانش آراسته است و از کینه و حسادت دوری می‌گزیند. او تلاش می‌کند از خود چیزی کم کند و فقط به آنچه که غیر از خودش است اهمیت نمی‌دهد. به عبارت دیگر، این شخص در جستجوی فضایل انسانی و دوری از منفی‌هاست.