رباعی شمارهٔ ۶۰۱

برداشت: ای زاهد و عابد، حال و روز تو در ناله و گریه است؛ در حالی که نزدیک و دور تو، وضعیت نابسمانی وجود دارد.

برداشت: هیچ‌کس نیست که از درد و غم تو جان سالم به در ببرد، و تو این وضعیت را به بی‌توجهی خود دامن می‌زنی.