ای در صفت ذات تو حیران که و مه
وز هر دو جهان خدمت درگاه تو به
دربارهٔ این سروده
این شعر دربارهی حیرت شاعر در وصف خداوند است. او به ستایش خداوند پرداخته و از او درخواست میکند که به واسطهی لطف و مهربانیاش، نیازهای او را برآورده سازد و شفا دهد. در واقع، شاعر طلب کمک و فضل از خداوند را دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
علت تو ستانی و شفا هم تو دهی
یا رب تو به فضل خویش بستان و بده