رباعی شمارهٔ ۵۸۸

در این شعر، شاعر از شب‌های طولانی و دل‌تنگی‌اش برای معشوق صحبت می‌کند. او به خواب ناز معشوق اشاره می‌کند و گریزی به دوری و جدایی دارد که باعث احساس تنهایی و ناامیدی‌اش شده است. احساسات شدید او در این شب‌ها به خوبی نمایان است.