ای پیر و جوان دهر شاد از غم تو
فارغ دل هیچ کس مباد از غم تو
این شعر بیانگر غم و اندوه فردی است که تحت تأثیر مشکلات و دردهای زندگی قرار دارد. او از اینکه هیچ کس از غم و اندوه او خالی نیست، سخن میگوید و خود را همچون گرد بادی سرگردان در این دنیای پر از سختیها توصیف میکند. در نهایت، احساس بیچارگی و تنهایی را در مواجهه با این غمهای فراوان بیان میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ای پیر و جوان دهر شاد از غم تو
فارغ دل هیچ کس مباد از غم تو
مسکین من بیچاره درین عالم خاک
سرگردانم چو گردباد از غم تو