ای گشته جهان تشنهٔ پر آب از تو
ای رنگ گل و لالهٔ خوشاب از تو
دربارهٔ این سروده
این ابیات بیانگر عشق و نیاز به زیبایی و معانی عمیق است. شاعر به وجودی اشاره میکند که جهان به محبت و زیباییهای او تشنه است و عقل و آگاهی انسانها از وجود او سیراب میشود. در اینجا، زیبایی و کیمیای وجودی او به عنوان نیازی اساسی برای زندگی و رشد روحی انسانها مطرح شده است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
محتاج به کیمیای اکسیر توایم
بیش از همه عقل گشته سیراب از تو