رباعی شمارهٔ ۵۶۳

این شعر به یگانگی و وحدت انسان‌ها اشاره دارد و می‌گوید که در مسیر اتحاد، از جزم‌گرایی‌های مذهبی پرهیز کنیم. شاعر از خواننده دعوت می‌کند که فراتر از مرزهای دینی برود و به جای نشستن با بدی‌ها، راهی پر از سلامتی و روشنایی انتخاب کند.