ای گشته سراسیمه به دریای تو من
وی از تو و خود گم شده در رای تو من
دربارهٔ این سروده
این ابیات نشاندهندهی احساس عمیق عشق و پیوند روحانی شاعر با معشوق است. شاعر به حالت گیجی و سردرگمی خود در نزدیکی معشوق اشاره میکند و به این میپردازد که در وجود معشوق گم شده و وجود خود را در او میبیند. همچنین، او به موضوع وحدت و ارتباط عمیق با معشوق اشاره میکند که در وجود و صفات او نهفته است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
من در تو کجا رسم که در ذات و صفات
پنهانی من تویی و پیدای تو من