بختی نه که با دوست درآمیزم من
صبری نه که از عشق بپرهیزم من
دربارهٔ این سروده
شاعر در این ابیات بیان میکند که نه از سرنوشت و قضا گزیری دارد، نه میتواند از عشق فرار کند و نه قدرتی برای دوری از معشوق دارد. احساس ناتوانی و وابستگی او به دوست و عشقش در این اشعار به وضوح مشهود است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
دستی نه که با قضا درآویزم من
پایی نه که از دست تو بگریزم من