رباعی شمارهٔ ۵۳۶

این verses از شاعر به این معنا اشاره دارد که اگر می‌خواهی به کمال و حقیقت نزدیک شوی، باید از خواسته‌ها و وابستگی‌های دنیوی خود بکاهی. او بر این باور است که با کاهش وابستگی به لذت‌ها و زیبایی‌های ظاهری، می‌توانی به حالت بالاتری از وجود و شناخت واقعی دست پیدا کنی. به بیان دیگر، برای رسیدن به عرفان و رضایت واقعی، باید از تعلقات دنیا فاصله بگیری.