رباعی شمارهٔ ۵۳۴

در این شعر، شاعر از خداوند درخواست می‌کند که معشوق را از خواب غفلت بیدار کند و او را از مستی زیبایی‌های خود آگاه سازد. همچنین، شاعر از خدا می‌خواهد که یا او را به حال خود unaware بگذارد یا این که از وضعیت خود آگاه کند. محوریت شعر حول بیداری و آگاهی از حال و عشق است.