دنیا نسزد ازو مشوش بودن
از سوز غمش دمی در آتش بودن
دربارهٔ این سروده
این بیت به این مفهوم اشاره دارد که دنیا ارزش آن را ندارد که انسان در آن نگران و مضطرب باشد. غم عشق باعث میشود که آدمی لحظهای در آتش سوزان زندگی کند. در واقع، انسان، جهان و احساسات مانند غم و شادی در نهایت هیچ هستند و بنابراین هیچ دلیلی برای ناخوش بودن وجود ندارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ما هیچ و جهان هیچ و غم و شادی هیچ
خوش نیست برای هیچ ناخَوش بودن