رباعی شمارهٔ ۵۳۱

شاعر در این بیت به تضاد بین زندگی و مرگ اشاره دارد. او به سادگی می‌گوید که چه آسان است که با خنجر بر سر بودن یا بی‌سر شدن برای دستیابی به خواسته‌ها. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که فردی که آمده تا کافری را بکشد، (غازی) با این تنش و جنگ، خود کافر است. به عبارت دیگر، او به عواقب جنگ و خشونت و تناقض‌های اخلاقی آن می‌پردازد.