رباعی شمارهٔ ۵۳۰

در این ابیات شاعر از عشق و آرزوهایش سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که تا زمانی که معشوقش حضور ندارد، قلبش پر از درد و سوز خواهد بود. همچنین، به انتظار آمدن معشوق اشاره می‌کند و می‌پرسد که آن روز چه زمانی خواهد بود.