رباعی شمارهٔ ۵۲۰

این شعر به وجود جاودان و زیبای دریا اشاره دارد که امواج آن همچون تجلیات واقعی آن هستند. شاعر به این نکته می‌پردازد که امواج، نمایانگر حیات و حقیقتی عمیق‌تر در دریا هستند که برای دیگران قابل مشاهده نیست. به عبارتی، درعمق دریا نکته‌ها و رازهایی نهفته است که تنها از طریق امواج می‌توان به آن‌ها دست یافت.