رباعی شمارهٔ ۵۱۸

در این بیت، شاعر به توصیف زیبایی‌های شب و آثار آن بر چهره‌ها می‌پردازد. او از فریاد و رنگ شب، و همچنین از جذابیت چشم‌های سیاه و صورت‌های تیره صحبت می‌کند. شاعر بیان می‌کند که از آغاز شب تا پایان آن، همه در حال رقص و شادی هستند و او نیز به عنوان نوازنده، مشغول نواختن چنگ است.