رباعی شمارهٔ ۵۱۷

این بیت به اهمیت دوستی و ارتباط با افرادی که حق و حقیقت را دنبال می‌کنند، اشاره دارد. کسی که در پی حقیقت است، بهتر است از خدمت و companionship این افراد دور نشود تا از تأثیرات مثبت آنها بهره‌مند گردد. در واقع، این ارتباط می‌تواند مانند تریاقی باشد که انسان را از زهر بدی‌ها و دشواری‌های زندگی محافظت می‌کند.