رباعی شمارهٔ ۵۱۲

در این ابیات به این نکته اشاره می‌شود که درویشی را نباید با معیارهای دنیوی و دینی سنجید. حتی یک مو از درویش را نمی‌توان در اختیار خود دانست، یعنی ارزش واقعی درویش فراتر از ظواهر دنیایی است. کسی که تنها به دنیا یا دین توجه دارد، نباید موقعیت واقعی درویش را در دوزخ یا بهشت بیازماید، زیرا او در عمق وجودش معنایی فراتر دارد.