رباعی شمارهٔ ۵۰۹

برداشت: ای خدا، مرا به قناعت و بی‌نیازی برسان و قلبم را با نور یقین روشن کن.

برداشت: به من روزی بده که هیچ نیازی به درخواست از دیگران نداشته باشم، چون من در حال حاضر مثل یک فرد بی‌سرنوشت و گم‌گشته هستم.