رباعی شمارهٔ ۵۰۴

شخصی به طبیب مراجعه می‌کند و از درد مانند ناله‌هایش می‌گوید. طبیب به او توصیه می‌کند که از غم و اندوه غیر از دوستش حرف نزند. او ادامه می‌دهد که غذایش همان خون دلش است و طبیب به او می‌گوید که باید از هر دو نوع غذای دنیا پرهیز کند.