رباعی شمارهٔ ۵۰۰

برداشت: فریاد می‌زنم از دست سرنوشت که هیچ نعمت جدیدی برای من به ارمغان نیاورده و حتی چیزی از گذشته‌ام هم باقی نمانده است.

برداشت: با وجود تمام مشکلات و سختی‌هایی که وجود دارد، باید شکرگزار بود، حتی اگر او بدتر شود و بگوید کاری نکن.