رباعی شمارهٔ ۴۸۹

برداشت: من مانند شمعی هستم که در دل خود غم‌های پنهانی دارم. در ظاهر می‌خندم، اما در درونم همیشه در حال گریه کردن هستم.

برداشت: وقتی کسی از درد و گریه‌ام خبر ندارد، به آرامی و با دل شاد در درونم می‌گریم.