رباعی شمارهٔ ۴۸۶

برداشت: ما در مقام پادشاهی جهان هستی، به دور از هر نقص و عیب، به پرستش خدا مشغول بودیم.

برداشت: در این بیت گفته می‌شود که وصل خوشایند و خوب به ما نزدیک می‌شود و به صورت کنایه‌ای از این صحبت می‌کند که ما به زودی به دنیای خوش و حال خوش روی می‌آوریم، به طوری که مانند مستی احساس شادکامی و سرخوشی می‌کنیم.