افسوس که ما عاقبت اندیش نهایم
داریم لباس فقر و درویش نهایم
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به ناامیدی از عدم تفکر عمیق و آیندهنگری انسانها اشاره میکند. او lament میکند که ما در عین داشتن لباس فقر، خود را به درویش بودن نمیدانیم. همچنین، به کبر و خودبزرگبینی انسانها اشاره میکند و میگوید این رفتار ناشی از عدم قناعت ما به آنچه مقدر شده، است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
این کبر و منی جمله از آنست که ما
قانع به نصیب و قسمت خویش نهایم