رباعی شمارهٔ ۴۵۹

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت چشم معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که وقتی چشمانش را باز می‌کند، معشوق را می‌بیند و دلش پر از محبت او می‌شود. همچنین بیان می‌کند که هیچ‌کس جز نام معشوق را جواب نمی‌دهد و هر جا که نام دیگران را به زبان بیاورد، صدایی نمی‌شنود. این اشعار به شدت به عشق و محبت و تاثیر آن بر زندگی شاعر اشاره دارد.