رباعی شمارهٔ ۴۵۴

برداشت: خدای من، من از اعمال زشت خود متاسفم و از سخنان و کارهای ناپسند خود شرمنده‌ام.

برداشت: لطفاً نوعی از نعمت و الهام الهی به دلم عطا کن تا اندیشه‌های بی‌اساس و غلط از دلم پاک شود و اثری از آن باقی نماند.