رباعی شمارهٔ ۴۴۴

در این ابیات شاعر از قدرت دعا و تضرع به خدا صحبت می‌کند و می‌گوید که حتی اگر بتواند کوه‌ها را از جا بردارد، باز هم این کار به سادگی تفضل و رحمت خدا نیست. او تأکید می‌کند که باید صبر کرد و صبر زیبا را در پیش گرفت.