رباعی شمارهٔ ۴۴۳

برداشت: از دوری تو، ای معشوق، در آتش عشق می‌سوزم و به خاطر این درد، نمی‌توانم از نفس کشیدن باز بمانم.

برداشت: اگر دستم به دور گردن تو بیفتد، آغشته به خون می‌شوم، مانند دانه‌ای که در آتش پخته می‌شود.