رباعی شمارهٔ ۴۳۲

شاعر در این ابیات به بیان تجربیات زندگی خود می‌پردازد. او از تلاش‌های بی‌ثمر و رنج‌هایی که در پی هوس‌ها و آرزوهایش کشیده، سخن می‌گوید. او در هر کاری زحمت زیادی کشیده، اما در نهایت به این نتیجه رسیده که باید از همه چیز دست بکشد تا آرامش پیدا کند.