رباعی شمارهٔ ۴۱۸

برداشت: مدت‌هاست که با تیر فقر، به آسمان‌های بلندی که به شدت ناامیدکننده‌اند، حمله می‌کنم و بر قله‌های سختی و تنگدستی قرار دارم.

برداشت: من کمی از فقر و نیازم را بیان می‌کنم، چرا که خداوند بی‌نیاز است و من به او محتاجم.