رباعی شمارهٔ ۴۰۳

این ابیات به بررسی رابطه عشق و دل می‌پردازند. شاعر می‌گوید اگر دل با غم عشق سازگار باشد، آنگاه می‌تواند بر آرزوها سوار شود. اما اگر دل وجود نداشته باشد، عشق کجا وطن خواهد داشت و اگر عشق نباشد، دل به چه کار می‌آید؟ در واقع، این اشعار به وابستگی عمیق عشق و دل اشاره دارند.