رباعی شمارهٔ ۳۹۸

در این شعر، شاعر به حس تنهایی و دلتنگی خود اشاره می‌کند. او از بلبل می‌پرسد که در کجا باید بروید وقتی که بی‌تو هست. او از زیبایی سرو و سنبل سخن می‌گوید و می‌پرسد آیا زیبایی سرو به قد تو مرتبط است یا زیبایی گل به روی تو. این احساسات نشان‌دهنده‌ی ارتباط عمیق بین عشق و زیبایی است.