رباعی شمارهٔ ۳۹۲

برداشت: در عشق تو، ای معشوقه‌ی پر از کینه و دشواری، تمام وجودمان را در حالی که دل‌مان تنگ است، درگیر مشکلات و سختی‌های جهان کردیم.

برداشت: دست‌ها از کار افتاده و پاها از حرکت باز ایستاده‌اند. این قدر به سر خود زده و به سنگ زده‌ایم که دیگر توان ادامه نداریم.