رباعی شمارهٔ ۳۷۵

برداشت: من از قطره باران بیشتر خجالت می‌کشم، چون گناهانم را مثل باران پخش کرده‌ام و سرم را به خاطر آن پایین نگاه کرده‌ام.

برداشت: صدایی به گوش می‌رسد که نشان می‌دهد دوری از نیازها آسان‌تر است؛ تو می‌توانی به اندازه‌ی خودت عمل کنی و ما نیز به اندازه‌ی خودمان.