رباعی شمارهٔ ۳۷۲

در این شعر، شاعر به زیبایی‌های یار اشاره می‌کند که قد بلندی دارد و زلفش نیز به خواب رفته است. از طرفی دیگر، به نرگس زیبا و بی‌خمار (نشسته بدون مستی) اشاره می‌کند. همچنین، از ترسایی یاد می‌کند که در کلیسای غیرمسلمانان (گبر) دیده می‌شود و ناقوس به دست دارد. تصویری از زیبایی و ویژگی‌های منحصر به فرد این شخصیت‌ها به نمایش گذاشته شده است.