رباعی شمارهٔ ۳۴۷

برداشت: هر صبح با تو رازی را در دل می‌پرورانم و در درگاهت تقاضای خود را مطرح می‌کنم.

برداشت: ای کسی که به بندگانت بی‌منت لطف می‌کنی، خواهش دارم کاری برای من، که بیچاره و گم‌گشته‌ام، انجام بده.